بعضی وقت‌ها از ما این سوال پرسیده می‌شود که چرا کوانژو؟
جواب واضح است. قطعات در آنجا قرار دارند. سوزن‌ها، بادامک‌ها، یاتاقان‌ها - می‌توانید بیشتر چیزهایی که در یک ... استفاده می‌شوند را پیدا کنید.دستگاه بافندگی حلقویدر شعاع پنجاه کیلومتری. این کمک می‌کند. اما این جواب واقعی نیست.
پاسخ واقعی به گذشته‌های دورتر برمی‌گردد.
در آن زمان، کوانژو زایتون نامیده می‌شد. مارکو پولو در قرن سیزدهم از آنجا عبور کرد. او مهندس نساجی نبود، اما حتی او هم متوجه چیزی شد. او در مورد پارچه‌های دمشقی و مخملی ساخته شده در اینجا نوشت و گفت که آنها از آنچه در شهرهای بزرگ شمالی دیده بود بهتر هستند. او گفت که این پارچه به نام خود شهر نامگذاری شده است.
من همیشه از این جزئیات خوشم می‌آمد. ما فقط یک بندر نبودیم که جعبه‌ها را جابه‌جا می‌کردیم. ما جایی بودیم که چیزی را می‌ساختیم که همه می‌خواستند.
برای مدت طولانی، این به معنای ابریشم بود. اکنون به معنای ماشین‌های بافندگی حلقوی است. مواد تغییر کردند. ابزارها تغییر کردند. اما این ایده ماندگار شد: آن را اینجا بساز، خوب درست کن، بفرست.
داستان کوانژو لایه دیگری هم دارد که در کتاب‌های تاریخ ثبت نشده است. بسیاری از مهندسی دقیق اولیه در این منطقه - از نوعی که برای ساخت یک دستگاه قفل داخلی قابل اعتماد نیاز دارید - از تخصص تایوانی‌ها سرچشمه گرفته است. در طول یک نسل، آن دانش در اینجا ریشه دوانده، با تولید محلی ترکیب شده و به چیزی کاملاً خاص کوانژو تبدیل شده است. این [مهندسی] کاربردی است. این [مهندسی] در مورد نرم‌افزارهای فانتزی نیست؛ در مورد دستگاهی است که می‌تواند سه شیفت در یک کارخانه مرطوب بدون هیچ گونه عصبانیتی کار کند.
قدم زدن در کارگاه یک تأمین‌کننده اینجا متفاوت است. شما فقط یک قطعه نمی‌خرید. شما با کسی صحبت می‌کنید که پدرش سوزن می‌ساخته، یا عمویش چهل سال صرف درست کردن پروفیل‌های بادامک کرده است. این موضوع زمانی اهمیت پیدا می‌کند که شما در حال ساخت دستگاهی هستید که باید تلرانس‌های خود را پس از ۸۰۰۰ ساعت کار حفظ کند.
صحبت کردن در مورد تاریخ خوب است، اما باعث نمی‌شود خط تولید در حرکت باشد.
چیزی که باعث پیشرفت آن می‌شود این واقعیت است که وقتی ما یک ماشین مورتون طراحی می‌کنیم، آن را در یک برج اداری در شهری بدون کارخانه انجام نمی‌دهیم. ما آن را در احاطه سر و صدای تولید واقعی انجام می‌دهیم. اگر یاتاقانی داغ شود، می‌دانیم با چه کسی تماس بگیریم. اگر یک ترکیب نخ جدید از ترکیه برای ما مشکل ایجاد می‌کند، می‌توانیم آن را در خیابان آزمایش کنیم.
بنابراین وقتی کسی می‌پرسد چرا کوانژو، من معمولاً جاده ابریشم دریایی را مطرح نمی‌کنم.
من فقط به دستگاهی که در گوشه‌ای روشن است اشاره می‌کنم.
ساکت است. منظم است. و قرار است تا هفته آینده سوار قایقی به جایی دوردست شود.
این تنها جوابی است که واقعاً مهم است.
مورتون - راهکارهای پیشرفته بافندگی