مردم بعضی وقت‌ها از من می‌پرسند - کار تو چیست؟ چه چیزی مورتون را متفاوت می‌کند؟ و من معمولاً برای یک ثانیه گیج می‌شوم چون جواب خوب و واضحی از قبل ندارم. اما اگر بخواهم صادق باشم، در واقع خیلی ساده است.

ما فقط به درست انجام دادن کارها اهمیت می‌دهیم.
نه از آن نوع «کیفیتی» که در شعار تبلیغاتی می‌گذارید. منظورم چیزهای بی‌زرق و برق و روزمره است. از آن نوعی که در بروشورها دیده نمی‌شود. تلرانس‌هایی که سختگیرانه‌تر از حد لازم هستند. صرف یک ساعت اضافی برای یکدستگاه دایره‌ایچون پارچه زیر نور خاصی خیلی خوب به نظر نمی‌رسید. هیچ‌کس در این مورد بیانیه مطبوعاتی نمی‌نویسد. اما ما انرژی‌مان را روی همین موضوع می‌گذاریم.
هفته‌ی پیش داشتم از کارگاه رد می‌شدم که یکی از تکنسین‌های ارشدمان، همان آدم ساکتی که مدت‌هاست اینجا بوده، را دیدم که داشت یک ... را از هم جدا می‌کرد.دستگاه اینترلاکآن از قبل مونتاژ شده بود. از او پرسیدم چه خبر است. گفت از نحوه ترازبندی بادامک در یک بخش خوشش نمی‌آید. دستگاه در محدوده مشخصات بود - تمام بررسی‌های معمول را با موفقیت پشت سر گذاشته بود. اما او گفت، و من نقل قول می‌کنم، "این آن حسی نیست که من می‌خواهم داشته باشد." بنابراین او بعدازظهر را صرف باز کردن و دوباره تنظیم کردن آن کرد. این نوع لجاجت در اینجا وجود دارد. هیچ‌کس از او نخواسته بود این کار را انجام دهد. او فقط استاندارد خودش را دارد.
واقعاً هدف ما همین است. دنبال جدیدترین کلمات کلیدی مثل اتوماسیون، هوش مصنوعی و از این قبیل چیزها نیستیم. منظورم این است که بله، این چیزها مهم هستند. اما در ورای همه اینها، چیزی که واقعاً یک کارخانه را به کار می‌اندازد، ساده است: آیا دستگاه کاری را که قرار است انجام دهد، شیفت به شیفت، بدون اینکه باعث دردسر کسی شود، انجام می‌دهد؟
ما به اندازه کافی این کار را انجام داده‌ایم که بدانیم ویژگی‌های فانتزی اگر اصول اولیه محکم نباشند، اهمیتی ندارند.دستگاه دایره‌ایچیزی که بعد از شش ساعت بخیه‌هاش می‌ریزه، دستگاه نیست، یه مشکله. یه دستگاه اینترلاک که مدام نیاز به تنظیم داشته باشه، به کسی کمکی نمی‌کنه. بنابراین ما وقتمون رو صرف چیزهای خسته‌کننده می‌کنیم. جریان روغن. کیفیت سوزن. قطعات ریخته‌گری شده‌ای که زیر بار خم نمیشن. چیزهایی که هیچ‌وقت نمی‌بینی، مگر اینکه خودت باشی که باید خط رو روشن نگه داری.
یادم می‌آید چند سال پیش یکی از مشتریانم - کارخانه‌ای در جنوب شرقی آسیا - چیزی به من گفت که خیلی به دلم نشست. او گفت که برایش حداکثر سرعت تئوری مهم نیست. برایش سرعتی مهم است که بتواند بدون اینکه کسی آنجا ایستاده و نگاهش کند، کار کند. این عددی است که خرجش را درمی‌آورد. از آن زمان، این به نوعی معیار ما بوده است. نه کاری که دستگاه می‌تواند روی کاغذ انجام دهد، بلکه کاری که می‌تواند بی‌صدا و مداوم، وقتی کسی توجه زیادی نمی‌کند، انجام دهد.
این یک ماموریت بزرگ نیست. راستش را بخواهید، گاهی اوقات نگرانم که خیلی ساده به نظر برسد. اما بعد از بیست و چند سال فعالیت در این حرفه، یاد گرفته‌ام که سادگی در واقع سخت‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. هر کسی می‌تواند دستگاهی را سرهم کند که شش ماه کار کند. این بخش سخت کار نیست. بخش سخت این است که مطمئن شویم بعد از دو سال، بعد از سه شیفت، بعد از هزار دسته نخ مختلف، هنوز به همان شکل کار می‌کند.
خب، این کاریه که ما انجام می‌دیم. نه اعلامیه‌های بزرگ. نه کمپین‌های بازاریابی پر زرق و برق. فقط یه مشت آدم که از ایده‌ی فرستادن چیزی که درست نیست خوششون نمیاد. احتمالاً این هیجان‌انگیزترین راه برای اداره‌ی یه کسب و کار نیست، اما برای ما جواب می‌ده.
مورتون - راهکارهای پیشرفته بافندگی