در حال حاضر، همکاری اقتصادی و تجاری «کمربند و جاده» برخلاف روند موجود در حال پیشرفت است و انعطاف‌پذیری و سرزندگی بالایی از خود نشان می‌دهد. در ۱۵ اکتبر، کنفرانس «کمربند و جاده» صنعت نساجی چین در سال ۲۰۲۱ در هوژو، ژجیانگ برگزار شد. در این دوره، مقامات ادارات دولتی کنیا و سریلانکا و انجمن‌های تجاری برای به اشتراک گذاشتن فرصت‌های همکاری تجاری و سرمایه‌گذاری آنلاین در صنعت نساجی محلی با یکدیگر ارتباط برقرار کردند.

کنیا: مشتاقانه منتظر سرمایه‌گذاری در کل زنجیره صنعت نساجی است

به لطف «قانون رشد و فرصت آفریقا»، کنیا و سایر کشورهای واجد شرایط جنوب صحرای آفریقا می‌توانند از دسترسی بدون سهمیه و بدون عوارض به بازار ایالات متحده بهره‌مند شوند. کنیا صادرکننده اصلی صادرات پوشاک جنوب صحرای آفریقا به بازار ایالات متحده است. چین، صادرات سالانه پوشاک حدود ۵۰۰ میلیون دلار آمریکا است. با این حال، توسعه صنعت نساجی و پوشاک کنیا هنوز نامتوازن است. اکثر سرمایه‌گذاران در بخش پوشاک متمرکز شده‌اند و در نتیجه ۹۰ درصد پارچه‌ها و لوازم جانبی داخلی به واردات متکی است.

در این جلسه، دکتر موسی ایکیرا، مدیر آژانس سرمایه‌گذاری کنیا، گفت که هنگام سرمایه‌گذاری در کنیا، مزایای اصلی شرکت‌های نساجی عبارتند از:

۱. می‌توان از مجموعه‌ای از زنجیره‌های ارزش برای به دست آوردن مواد اولیه کافی استفاده کرد. پنبه را می‌توان در کنیا تولید کرد و مقدار زیادی مواد اولیه را می‌توان از کشورهای منطقه مانند اوگاندا، تانزانیا، رواندا و بوروندی خریداری کرد. دامنه تدارکات می‌تواند به زودی به کل قاره آفریقا گسترش یابد، زیرا کنیا منطقه تجارت آزاد قاره آفریقا (AfCFTA) را راه‌اندازی کرده است. یک زنجیره تأمین پایدار از مواد اولیه ایجاد خواهد شد.

۲. حمل و نقل راحت. کنیا دو بندر و مراکز حمل و نقل زیادی دارد، به ویژه یک اداره حمل و نقل در مقیاس بزرگ.

۳. نیروی کار فراوان. کنیا در حال حاضر ۲۰ میلیون کارگر دارد و میانگین هزینه نیروی کار تنها حدود ۱۵۰ دلار آمریکا در ماه است. آنها تحصیل‌کرده و دارای اخلاق حرفه‌ای قوی هستند.

۴. مزایای مالیاتی. صنعت نساجی، به عنوان یک صنعت کلیدی، علاوه بر بهره‌مندی از امتیازات ویژه مناطق پردازش صادرات، تنها صنعتی است که می‌تواند از قیمت برق ویژه ترجیحی ۰.۰۵ دلار آمریکا به ازای هر کیلووات ساعت بهره‌مند شود.

۵. مزیت بازار. کنیا مذاکرات مربوط به دسترسی ترجیحی به بازار را به پایان رسانده است. از شرق آفریقا تا آنگولا، تا کل قاره آفریقا، تا اتحادیه اروپا، پتانسیل بازار عظیمی وجود دارد.

سریلانکا: حجم صادرات منطقه به ۵۰ میلیارد دلار آمریکا می‌رسد

سوکوماران، رئیس انجمن اتحادیه پوشاک سریلانکا، فضای سرمایه‌گذاری در سریلانکا را معرفی کرد. در حال حاضر، صادرات نساجی و پوشاک ۴۷ درصد از کل صادرات سریلانکا را تشکیل می‌دهد. دولت سریلانکا اهمیت زیادی برای صنعت نساجی و پوشاک قائل است. صنعت پوشاک به عنوان تنها صنعتی که می‌تواند به روستاها منتقل شود، می‌تواند مشاغل و فرصت‌های شغلی بیشتری را برای منطقه محلی به ارمغان بیاورد. همه طرف‌ها توجه زیادی به صنعت پوشاک در سریلانکا داشته‌اند. در حال حاضر، بیشتر پارچه‌های مورد نیاز صنعت پوشاک سریلانکا از چین وارد می‌شود و شرکت‌های پارچه محلی تنها می‌توانند حدود ۲۰ درصد از نیازهای این صنعت را برآورده کنند و در میان این شرکت‌ها، شرکت‌های بزرگتر، شرکت‌های مشترکی هستند که به طور مشترک توسط شرکت‌های چینی و شرکت‌های سریلانکایی تأسیس شده‌اند.

به گفته سوکوماران، هنگام سرمایه‌گذاری در سریلانکا، مزایای اصلی شرکت‌های نساجی شامل موارد زیر است:

۱. موقعیت جغرافیایی برتر است. سرمایه‌گذاری در پارچه در سریلانکا معادل سرمایه‌گذاری در جنوب آسیا است. حجم صادرات پوشاک در این منطقه می‌تواند به ۵۰ میلیارد دلار آمریکا برسد، از جمله صادرات به بنگلادش، هند، سریلانکا و پاکستان. دولت سریلانکا اقدامات ترجیحی زیادی را معرفی کرده و یک پارک پارچه راه‌اندازی کرده است. این پارک تمام زیرساخت‌ها به جز ساختمان‌ها و تجهیزات مکانیکی، از جمله تصفیه آب، تخلیه آب و غیره را بدون آلودگی محیط زیست و سایر مشکلات فراهم خواهد کرد.

۲. مشوق‌های مالیاتی. در سریلانکا، اگر کارمندان خارجی استخدام شوند، نیازی به پرداخت مالیات بر درآمد شخصی برای آنها نیست. شرکت‌های تازه تأسیس می‌توانند تا ۱۰ سال از دوره معافیت مالیات بر درآمد بهره‌مند شوند.

۳. صنعت نساجی به طور مساوی توزیع شده است. صنعت نساجی در سریلانکا به طور مساوی تری توزیع شده است. حدود ۵۵ تا ۶۰ درصد پارچه‌ها، پارچه‌های بافتنی هستند، در حالی که بقیه پارچه‌ها، پارچه‌های بافته شده هستند که به طور مساوی تری توزیع شده‌اند. سایر لوازم جانبی و تزئینات عمدتاً از چین وارد می‌شوند و همچنین فرصت‌های توسعه زیادی در این زمینه وجود دارد.

۴. محیط اطراف خوب است. سوکوماران معتقد است که سرمایه‌گذاری در سریلانکا نه تنها به محیط سریلانکا، بلکه به کل منطقه اطراف آن نیز بستگی دارد، زیرا پرواز از سریلانکا به بنگلادش و پاکستان تنها یک هفته و پرواز به هند تنها سه روز است. کل صادرات پوشاک این کشور می‌تواند به ۵۰ میلیارد دلار آمریکا برسد که فرصت‌های بزرگی را در بر دارد.

۵. سیاست تجارت آزاد. این همچنین یکی از دلایلی است که بسیاری از بنادر چین به اینجا می‌آیند. سریلانکا کشوری با واردات و صادرات نسبتاً آزاد است و شرکت‌ها می‌توانند در اینجا «تجارت مرکزی» نیز انجام دهند، به این معنی که سرمایه‌گذاران می‌توانند پارچه‌ها را به اینجا بیاورند، آنها را در اینجا انبار کنند و سپس به هر کشور دیگری ارسال کنند. چین در حال تأمین مالی سریلانکا برای ساخت یک شهر بندری است. سرمایه‌گذاری انجام شده در اینجا نه تنها برای سریلانکا سودمند خواهد بود، بلکه برای سایر کشورها نیز سودمند خواهد بود و به منافع متقابل دست خواهد یافت.