بافتی که در آن هر نخ همیشه به صورت حلقه روی همان میل قرار می گیرد، بافت زنجیره ای نامیده می شود.
با توجه به روشهای مختلف چیدمان نخ، میتوان آن را به بافت بسته و بافت باز تقسیم کرد، همانطور که به ترتیب در شکل 3-2-4 (1) (2) نشان داده شده است.
هیچ ارتباطی بین رگههای بخیههای سازمان زنجیرهای بافته وجود ندارد و فقط میتوان آن را به شکل نواری بافت، بنابراین نمیتوان به تنهایی از آن استفاده کرد. عموماً با سازمانهای دیگر ترکیب میشود تا پارچه حلقوی تاری تشکیل شود. اگر بافت بافته شده به صورت محلی در بافت حلقوی تاری استفاده شود، از آنجایی که هیچ اتصال افقی بین رگههای مجاور برای تشکیل حلقهها وجود ندارد، بافت بافته شده یکی از روشهای اساسی برای تشکیل حلقهها است. قابلیت کشش طولی سازمان بافته شده کم است و قابلیت کشش آن عمدتاً به خاصیت ارتجاعی نخ بستگی دارد.
بافتی که در آن هر نخ به نوبت روی دو میل مجاور قرار میگیرد تا یک دایره تشکیل شود، بافت تخت تاری نامیده میشود، همانطور که در شکل 3-2-5 نشان داده شده است.
کلافهای تشکیلدهندهی بافت تار میتوانند بسته یا باز یا مخلوطی از بسته و باز باشند و دو خط افقی یک بافت کامل هستند.
تمام بخیههای بافت تخت دارای خطوط کششی یکطرفه هستند، یعنی خط کششی ورودی و خط کششی خروجی کلاف در یک طرف کلاف قرار دارند و نخ خمیده در محل اتصال بین تنه کلاف و خط کششی به دلیل خاصیت ارتجاعی نخ است. سعی کنید آن را صاف کنید تا کلافها در جهت مخالف خط کششی متمایل شوند، به طوری که کلافها به شکل زیگزاگ چیده شوند. شیب حلقه با افزایش خاصیت ارتجاعی نخ و تراکم پارچه افزایش مییابد. علاوه بر این، خط کششی که از حلقه کلاف عبور میکند، یک طرف بدنه اصلی کلاف را فشار میدهد، به طوری که کلاف به یک صفحه عمود بر پارچه تبدیل میشود، به طوری که ظاهر پارچه خاکستری در هر دو طرف مشابه است، اما خاصیت فر شدن آن بسیار کاهش مییابد، همانطور که در شکل 3-2-6 نشان داده شده است.
بافتی که با قرار دادن متوالی هر نخ روی سه یا چند میل بافتنی به صورت دایره ایجاد میشود، بافت ساتن تار نامیده میشود.
هنگام بافت این نوع بافت، میل بافتنی به تدریج در یک جهت و حداقل در سه رج متوالی قرار میگیرد و سپس به طور متناوب در جهت مخالف قرار میگیرد. تعداد، جهت و توالی میلهای عبوری در یک بافت کامل توسط الزامات الگو تعیین میشود. شکل 3-2-2 یک بافت ساتن تاری ساده را نشان میدهد.
بافت تاری-تختِ دندهای، بافتی دو رو است که روی یک ماشین بافندگی تاری با بستر دو سوزنه بافته میشود. سوزنهای بافندگی بسترهای سوزن جلو و عقب در حین بافت به صورت پلکانی قرار میگیرند. ساختار سازماندهی تاری-تختِ دندهای در شکل 3-2-9 نشان داده شده است.
ظاهر بافت دندهای و بافت مسطح شبیه به بافت دندهای پودی است، اما عملکرد کشش جانبی آن به دلیل وجود نخهای کششی به خوبی دومی نیست.
زمان ارسال: ۲۷ اکتبر ۲۰۲۲




