هنگام بافتن ۲+۲ رج روی دستگاه رج، چگونه می‌توان تنظیم کرد که حلقه‌های جلو و عقب اثر یکسانی داشته باشند؟

روش‌های رفع اشکال پارچه با تأثیر یکسان حلقه‌های جلو و عقب

هنگام اشکال‌زدایی پارچه‌هایی با طرح‌های مشابه در دو طرف پارچه، باید از روش بافندگی حلقوی استفاده کنیم. هدف از این روش، تکمیل فرآیند باز کردن حلقه‌های سوزن شماره‌گیری و سوزن سیلندر به طور همزمان است تا از حلقه‌های جلو و عقب ناشی از انتقال حلقه‌ها جلوگیری شود. سفتی بافت ناهماهنگ است. تفاوت آن با بافندگی پس از برش این است: این روش مشکل ناهماهنگی الگوهای پارچه جلو و عقب را حل می‌کند. پارچه بافته شده با روش برش دروازه‌ای، در طول نخ یکسان، عرض کمی دارد و خاصیت ارتجاعی خوبی دارد. حداقل طول نخ برای بافندگی حلقوی بسیار بلندتر از کوچکترین نخی است که می‌توان پس از برش بافت.

روش تنظیم هنگام اشکال زدایی سایر پارچه های دنده ای 2+2 مورد نیاز

هنگام بافتن ۲+۲ دنده با کیفیت گرم بالاتر، وقتی تمام شرایط بافت و موقعیت‌های تطبیق قطعات یکسان باشند، هر چه نخ بلندتر باشد، کیفیت گرم بالاتر است. اما در این بحث، بادامک شماره‌گیری با بادامک سیلندر مطابقت دارد. تغییر موقعیت به تغییر اساسی شرایط بافت مربوط می‌شود، دیگر برای مقایسه رابطه بین طول نخ و کیفیت گرم در شرایط یکسان مناسب نیست. وضعیت واقعی همچنین ثابت می‌کند که در شرایط طول نخ یکسان، عرض پارچه بافته شده توسط بافتنی پهلو به پهلو کمتر و کیفیت گرم بسیار بالاتر است. این نتیجه تغییر شرایط بافت است. هنگام بافتن در موقعیت پشت، حتی اگر حداقل طول نخ تنظیم شود، کیفیت گرم ممکن است بالاتر از کیفیت گرم پارچه در زمانی که طول نخ معمولی در موقعیت موقعیت بافته می‌شود، نباشد.

هنگام بافتن ۲+۲ دنده و اسپندکس، روش تغذیه اسپندکس دستگاه باید تنظیم و اصلاح شود. روش کلی دنده و اسپندکس این است که نخ اسپندکس را از سمت بیرونی سوزن شماره گیری از طریق یک چرخ راهنما به داخل سوزن شماره گیری وارد کنید و موقعیت نسبی بادامک شماره گیری و بادامک سیلندر سوزن را به عقب تنظیم کنید تا از قلاب شدن سوزن به سیلندر سوزن جلوگیری شود. نخ اسپندکس. این روش بدیهی است که هنگام تراز کردن موقعیت امکان پذیر نیست. استفاده از این روش باعث می شود سوزن سرنگ نخ اسپندکس را بخورد. هنگام بافتن در موقعیت مخالف، اگر می خواهید اسپندکس را به سوزن شماره گیری اضافه کنید، می توانید از روش دیگری استفاده کنید، یعنی نخ اسپندکس از بالای سوزن شماره گیری و پشت سوزن سیلندر تغذیه شود. به این ترتیب، می توان از خوردن نخ اسپندکس توسط سیلندر سوزن جلوگیری کرد. با این حال، استفاده از این روش برای اضافه کردن نخ اسپندکس الزامات خاصی برای دستگاه دارد. الزامات به شرح زیر است: اول، در انتخاب سوزن های شماره گیری نمی توان از سوزن های بافندگی با طول زبان خیلی بلند استفاده کرد. زبانه‌ی سوزن‌های چفتی بلند، وقتی از حلقه باز می‌شوند، زودتر بسته می‌شوند. به راحتی می‌توان نخ اسپندکس را برای ایجاد برش بست و اسپندکس پاره می‌شود. ثانیاً، الزامات خاصی برای طراحی منحنی مثلثی صفحه وجود دارد و هدف، کنترل زمان بسته شدن سوزن از طریق منحنی است.

نخ پس از خوردن لزوماً مشکل پارچه را حل نمی‌کند. در حال حاضر، سوزن‌های شماره‌گیری اکثر ماشین‌های بافندگی دنده‌ای موجود در بازار از سوزن‌های انتهای کوچک، یعنی سوزن‌های بافندگی قلاب‌دار کوچک و چفت کوتاه، استفاده می‌کنند که هدف آن کاهش میزان انتقال حلقه در طول فرآیند باز کردن حلقه است. از آنجا که هرچه سوزن کوچکتر باشد، حلقه قدیمی سوزن شماره‌گیری هنگام باز کردن حلقه به سوزن، کمتر سفت است و مقدار نخی که باید از حلقه قدیمی سوزن سیلندر سوزن منتقل شود، کمتر است. با این حال، پدیده انتقال هنوز اجتناب‌ناپذیر است. این فقط یک تغییر در میزان انتقال است و راه حل مشکل پارچه فقط موضعی است، نه یک راه حل اساسی.

تعداد کمی از ماشین‌ها روش دیگری را برای حل این مشکل اتخاذ کرده‌اند. ایده این است: از آنجایی که انتقال حلقه اجتناب‌ناپذیر است، بگذارید اتفاق بیفتد. تنها کاری که باید انجام شود این است که پس از اتمام انتقال حلقه، یک عمل بافتنی دیگر اضافه شود تا عواقب انتقال حلقه در طول فرآیند باز کردن حلقه معکوس شود. روش این است: وقتی سوزن شماره‌گیری و سوزن سیلندر سوزن، حلقه‌زنی را کامل می‌کنند و وارد عمل بافتنی بعدی می‌شوند، اجازه دهید سوزن شماره‌گیری یک عمل تنفس غیرحرفه‌ای انجام دهد و همزمان اجازه دهید سوزن سیلندر یک عمل فشار دادن و سفت کردن رو به پایین داشته باشد، به طوری که سوزن شماره‌گیری و سوزن سیلندر یک عمل انتقال حلقه دیگر انجام می‌دهند تا توزیع ناعادلانه حلقه‌ها که ناشی از انتقال حلقه‌ها در طول فرآیند حلقه‌زنی سوزن شماره‌گیری و سوزن سیلندر است را از بین ببرند.